Գե rին երը Բшքվում պ шհվում են Պпւտինի պա հш նջով․ Ինչ է հայ տшր արել Մшրիա Զախшրովան

Lragir.am-ի զրուցակիցն է քաղաքագետ Հարություն Մկրտչյանը ՌԴ ԱԳ նախարարի խոսնակ Մարիա Զախարովան հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ն խոչընդոտում է «3+3» նախաձեռնության իրականացմանը։ Ռուսաստանն ու Թուրքիան այս ձևաչափը առաջ են մղում, ի՞նչ պետք է անի Հայաստանը։ Իրականում եկեք ևս մեկ անգամ ու վերջնական փաստենք, որ 44-օրյա պատերազմը սանձազերծվել է բացառապես ռուս-թուրքական տանդեմի կողմից։ Եվ այս պահին ևս մենք գործ ունենք ռուս-թուրքական եռանկյունու հետ։ Ես ուզում եմ մենք մի փոքր ուշադրություն դարձնենք այս ձևաչափի անվանմանը՝ ինչո՞ւ «3+3» և ոչ թե «4+2» կամ «5+1»։ Ադրբեջան-Ռուսաստան-Թուրքիա, այս եռանկյունին է աշխատում։ Իսկ մյուս կողմում Իրան-Հայաստան-Վրաստան։ Լրատվամիջոցներն էլ անընդհատ փորձում են խեղաթյուրել իրականությունը՝ ներկայացնելով՝ Ադրբեջան-Վրաստան-Հայաստան և Թուրքիա-Ռուսաստան-Իրան եռանկյունի։ Դա այդպես չէ, իրականում կա մեկ եռանկյունի՝ Թուրքիա-Ռուսաստան-Ադրբեջան։ Եվ ամեն ինչ անում են այս «3+3» ձևաչափն ստեղծելու և ԵԱՀԿ Մինսկի խմբին տարածաշրջանից ուղղակի դուրս մղելու համար։

Եթե այս ծրագիրը հաջողվի, մենք մոտ ապագայում գործ ենք ունենալու երկու զառամյալ ծերունիների՝ Վլադիմիր Պուտինի և Էրդողանի համատարած ամենաթողության հետ տարածաշրջանում։ «3+3»-ի մեջ հայկական շահը սկզբից մինչև վերջ ոտնահարվում է։ Հայաստանն ունի՞ այս ամենին դիմակայելու տարբերակներ։ Իհարկե, ունենք։ Իրանը «3+3»-ին դեմ է արտահայտվել, քայլեր է ձեռնարկում հայկական Սյունիքը պահպանելու համար։ Վրաստանը Ռուսաստանի հետ որևէ բանակցությունների և «3+3»-ների համաձայնություն չի տա։ Միայն ՀՀ իշխանություններն են «ռազմավարական դաշնակից» ասելով, դրոշակը վերցրած՝ շաբաթվա էս գլխին Մոսկվա գալիս, էն մյուս գլխին Մոսկվա գալիս։ Բացառապես ՀՀ իշխանություններն են այսօր ջուր լցնում ռուս-թուրքական ջրաղացին։ Չգիտես ինչու՝ մենք չենք խոսում, տուրք ենք տալիս լավրովյան հայտարարություններին։ Մենք ամեն օր ու ամեն րոպե կոտրվում ենք փլուզվող Ռուսաստանի առաջ։ Եվ ի վերջո այս ամենը բերելու է նրան, որ մենք հայտնվենք ռուսական կայսրության փլատակների տակ Եթե մենք չենք ուզում այդ փլատակների տակ հայտնվել, պետք է խոսենք, միջազգային հանրությանը կոչ անենք, որ ավելի գործուն քայլեր իրականացնեն։ Եվ իրականում միջազգային հանրությունն այդ քայլերն իրականացնում է։ Նույն Եվրամիության միլիարդավոր եվրոների ներդրումը նայենք ՀՀ տնտեսության մեջ։ Չնայած ռուս խաղաղապահների ներկայությանը, Արցախում պարբերաբար հրադադարի խախտում ու սադրանքներ են լինում։ Անգամ ռուս խաղաղապահների ներկայությամբ հայ խաղաղ բնակիչ սպանվեց, ի՞նչ պետք է անել այս իրավիճակում։

Ռուս խաղաղապահները կոչված են, որպեսզի տարածաշրջանում խաղաղություն լինի, մեկը մյուսի վրա չկրակեն, և արցախահայությունը վերադառնա Արցախ ապրելու, բայց տեսնում ենք արդեն ամենօրյա հաճախականությամբ կրակոցներ, տեռոր Արցախի ժողովրդի դեմ։ Որևէ քայլ Ռուսաստանի Դաշնությունը չի իրականացնում։ Ավելին, Վլադիմիր Պուտինը հայտարարում է, որ դա նորմալ է, այդպիսի դեպքեր պետք է լինեն։ Մեզ համոզում են, որ այդպիսի դեպքեր պիտի լինեն, այդ դեպքում դուք ի՞նչ եք անում այնտեղ ձեր խաղաղապահ կոնտինգենտով։ Այս իրավիճակում ՀՀ իշխանությունները պետք է խոսեն, պետք է համարձակ լինեն, այն, ինչը մենք չենք տեսնում։ Մենք տեսանք, որ Ալիևը հայտարարեց, որ «Լեռնային Ղարաբաղ եզրույթ այլևս պետք չէ օգտագործել»,

Վլադիմիր Պուտինը հլու-հնազանդ Հեյդար Ալիևի որդի փոքրիկ սուլթանի պահանջը փայլուն կերպով իրականացնում է։ Վերջին ելույթներում Պուտինը Լեռնային Ղարաբաղ եզրույթն ուղղակի չի օգտագործում։ Նույն այդպիսի ջանասիրությամբ երեկ Պուտինը խոսում էր ռուսական Գենշտաբում եղած քարտեզների բազայի մասին, այն մասին, որ առանց ՌԴ այս խնդիրը չի կարող լուծվել։ Հայաստանի իշխանությունները կարո՞ղ են դիվանագիտական մեսիջ հղել ու ասել՝ եղբայր, դու նույն ջանասիրությամբ խոսիր գերիների խնդրի մասին։ Հիմա հայ ժողովուրդը գոնե տեսնո՞ւմ է, որ գերիները Բաքվում պահվում են բացառապես Վլադիմիր Պուտինի պահանջով։ ՌԴ ԱԳ նախարար Լավրովը հայտարարեց, որ պատերազմի ընթացքում գերեվարված անձինք վերադարձվել են, Բաքվում գտնվող հայ գերիները հրադադարի հաստատումից հետո են գերեվարվել։ Իրականում Լավրովը ստում է, եկեք գերիների ցուցակը նայենք ու կտեսնենք, որ այդպես չէ։ Եկեք հիշենք Խծաբերդից գերեվարման պրոցեսը, ինչի՞ց հետո գերավարվեցին, հայտարարության տեքստից հետո, որ զորքերը կանգնում են այնտեղ, որտեղ այդ պահին կանգնած էին։ Եվ դրանից հետո ադրբեջանական կողմն ագրեսիա է ցուցաբերում ու գերեվարում է մեր զինվորներին։ Սրան զուգահեռ ես ուզում եմ ուշադրություն հրավիրել վերջին դեպքի վրա, երբ գերիների 5 հոգանոց խումբ վերադարձվեց։

Երևանում նրանց որևէ պաշտոնյա չէր դիմավորում, ներկա չէր, բայց այնտեղ էին ՌԴ դեսպանը, խաղաղապահ զորախմբի հրամանատարները։ Դա հենց այնպես չի արվում, արվում է, որպեսզի Ռուսաստանի պախարակված, ոտնահարված, չեղած հեղինակությունը հայ հասարակության աչքին բարձրացնեն։ Այսպիսով՝ պաշտոնական Մոսկվան այսօր խնդիր է դրել Հայաստանի Հանրապետությանն անկախությունից զրկել ամեն գնով։ Եթե ՀՀ իշխանության մեջ գտնվող անձինք իրենց առաջ բացառապես իրենց իշխանության երկարաձգման խնդիրը չեն դրել, այլ ծառայում են Հայաստանի Հանրապետությանն ու նրա պետական շահին, մենք միանշանակ կարող ենք սրա դեմն առնել։ Մենք ունենք այդ պոտենցիալը՝ այս ամենին դիմակայելու համար։

Աղբյուրը https://ac-media.ru/2021/10/24/%d5%a3%d5%a5r%d5%ab%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%a8-%d5%a2%d1%88%d6%84%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%ba%d1%88%d5%b0%d5%be%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a5%d5%b6-%d5%ba%d0%bf%d6%82%d5%bf%d5%ab%d5%b6%d5%ab-%d5%ba%d5%a1/?fbclid=IwAR3MEn3zrRtFK0EVHyFt2SYULzVUrbjtpSlh8QMySBmaoQ9KwwXWA0c1sck

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *